Gece yarısı telefonum titreştiğinde cevap vermeye hazırım. Cevahir’in ışıkları hâlâ yanıyorsa, Levent metrosundan inip kısa yürüyüşle geliyorsan, kapıyı aralık bırakmışımdır.

Sesimi alçak tutuyorum. Nefesimi ensene üflerken hangi kelimeyi ilk önce söyleyeceğini merak ediyorum. Duymak istediğin tek şey kendi adın mı, yoksa sadece daha yakınıma gelmeni rica eden bir fısıltı mı? Karar senin.